Nederland heeft weer een database voor gestolen kunst en antiek

In 2008 werd door de overheid het rapport 'Schone Kunsten. Preventieve doorlichting kunst- en antiekhandel' uitgebracht. Niet lang daarna verscheen een zogeheten beleidsreactie, waarin een aantal maatregelen werd aangekondigd. Onlangs hebben de minister van Justitie, Opstelten, en de staatssecretaris van Cultuur, Zijlstra, aan de Tweede Kamer later weten hoe het staat met de vorderingen.

Ondermeer wordt ingegaan op de bestrijding van de illegale handel in kunst en antiek. Misschien wel het belangrijkste nieuws is dat Nederland eindelijk weer een database gestolen kunst heeft. Dit register werd op 1 januari 2002 - tot verbazing van velen -opgeheven, nadat het 20 jaar uitstekend had gefunctioneerd.

Uit de brief aan de Tweede Kamer:

Het register voor gestolen kunst en antiek is opgezet onder beheer van de groep Kunst- en antiekcriminaliteit, een onderdeel van het KLPD en is gevuld met informatie over gestolen voorwerpen in Nederland vanaf 2009. Dit betreft voorwerpen waarvan aangifte wordt gedaan en waarvan een afbeelding beschikbaar is of een uitgebreide beschrijving. De nationale database dient ter ondersteuning van de coòˆrdinatie voor de registratie, het verzamelen van de benodigde statistische gegevens en opsporing van de in Nederland gestolen kunstvoorwerpen. De nationale database is niet toegankelijk voor publieke raadpleging. De Nederlandse gegevens worden aangeleverd aan de database van Interpol. Deze database is na registratie toegankelijk voor een ieder. Gezien de internationale aard van de kunstroof biedt raadpleging hiervan voor het publiek meer zekerheid om informatie te krijgen over de status van een kunstobject.

Heel belangrijk is het besef dat een goede registratie is cruciaal bij de aanpak van kunstcriminaliteit. Hiertoe is een interne handleiding voor aangifte opgesteld waarin de eisen staan die gesteld worden aan de aangifte zoals een goede beschrijving en foto's.

Tevens heeft men afspraken gemaakt met de politie over het instellen van taak-accenthouders op het terrein van kunst en antiek. De taak-accenthouders dienen als schakel tussen enerzijds medewerkers uit de intake en noodhulp en anderzijds de handhavingspartners, externe deskundigen en de groep Kunst- en antiekcriminaliteit. Ook dit is van groot belang omdat daarmee de verbinding tussen de 'werkvloer' in het land en de centraal gebundelde expertise tot stand wordt gebracht.